ღია წერილი მარის

ავტორი -მარი ფხაკაძე

იმ დღეებში სულ ვფიქრობდი, რომ სადმე შემხვდებოდი და მე, გიორგის და დათო ექიმის ამბავს მოგიყვებოდი, დედაჩემს ხშირად ვეკითხებოდი, ექიმის კაბინეტში მარი ხომ არ დაგხვედრიათ - თქო?

თუმცა, ამ დროს, მარის გადაუსერია ქართული ცა და იტალიის ლამაზი ქალაქის სურათებით აჭრელდა მისი facebook -ის კედელი...
ჩემთვის ეს იყო ძალიან მოულოდნელი, ხოლო გრნობას, რაც მაშინ დამეუფლა სახელს ვერ ვარქმევ. გულიც დამწყდა, მომენატრე იმ წუთში ძალიან, გავღიზიანდი კიდეც, იმ მომენტზე, რომ ამ ქალაქიდან კიდევ მიდიან და ამავე დროს მეიმედება ის, რომ შენ ხარ მანდ და ერთ დღეს, როცა შეიძლება მეც მომინდეს წასვლა ამ ქალაქიდან ვიცი, რომ იტალიაში, მარისთან წავალ.

ახლა კი ემიგრანტი ხარ, ნოსტალგიით, როგორც ჭეშმარიტ ემიგრანტს შეეფერება და ცდილობ ააწყო ცხოვრება უცხო ქვეყანაში. ეს ჩვეულებრივი ქართველის ამბავია.
იცი კიდე რაა? ემიგრაცია ყოველთვის გულს მიკლავდა, წინა კვირაში, ჩემი ბავშვობის მეგობარს ვესაუბრე skype -ით და გული მომიკვდა, როცა მივხვდი, რომ დაბრუნების სურვილი ნაკლებად შერჩენია და თავისი შვილებით, ჯერ კიდევ, იქ აპირებს გაჩერებას, მერე კი ინგლისში გაზრდილი შვილები, რამდენად ისურვებენ დაბრუნებას ეს კიდევ საკითხავია. ალბათ, ასე, ძალიან ბევრი დარჩება სხვა ქვეყანაში. ჩემი თაობის ბევრი ახალგაზრდაა წასული და ხშირად ვწუწუნებ ჩემს ტოლს ამ ქალაქში ვერავის შევხვდი თქო.
ნათიადან გავიგე, რომ ბლოგი შექმენი, სადაც შენი გადაღებული ფოტოები და ნახატებია მოთავსებული, ვნახე და ძალიან მოვიხიბლე. ხატვა თუ შეგეძლო, თან ასე კარგად, ეს არ ვიცოდი.

ავტორი- მარი ფხაკაძე

მარი, რომ არა ეს ემიგრაცია გვანახებდი თუ არა შენს ნახატებს? ან დაინტერესდებოდი თუ არა ფოტოების გადაღებით ასე სერიოზულად? http://maripkhakadze.blogspot.com/
მარი მე ვიცი, რომ რწმენა შენი ფარია, ის არასოდეს დაგტოვებს.
კიდე გეტყვი, რომ ჩემთვის მარი - კეთილი გულია, მიყვარხარ.
უცხო ქვეყანა კი თავის წესებს აუცილებლად გასწავლის, მანდ ყოფნა უფრო საინტერესოც იქნება, ცოტა ხანში მიხვდები, რომ ბევრი ახალი მეგობარი გყავს, თუმცა ნათქვამია ,, ნუ დაკარგავ ძველსა გზასა, ნუცა ძველსა მეგობარსაო."
ველოდები შენს წერილს.