К основному контенту

როცა ასეთი ნოემბერია


     ჩუმად ვარ, თითქოს სათქმელი არაფერი მქონდეს, მაგრამ მსმენელის გარეშე დავრჩი .
ზუსტად ასე გამოვიდა რა,  ამის წინ რაღაცაზე უცებ აყაყანდნენ და მე, სწორედ ამ დროს, ჩავილაპარაკე , ძალიან მიჭირს ასე რომ გრძელდება ჩემი ცხოვრება, ერთი ხაზივით. მინდა შეიცვალოს რამე და ვერაფერს ვცლი, ძალიან მწყდება გული -თქო, არავის გაუგონია, იმ ხმაურში დაიკარგა ჩემი სიტყვები. მერე ძალიან გამიხარდა ასე რომ მოხდა . ვერავინ რომ ვერ გაიგო რა ვთქვი .

    წვიმა წამოვიდა  და სიცივეც მოიტანა დადგა ქოლგების დრო, ფერადი ქოლგების, ახლა ჩემს  ჭაობის ფერ ქოლგაში, ბოლოებზე თეთრი ხაზები რომ დაყვება,  შებუზული მივიჩქარი სახლისკენ, გზაში არავინ მხვდება , არავინ მაჩერებს  და არც მეკითხება:-  სად მიგეჩქარებაო?  საღამოს ყველა ერთ ოთახში ბუხართან იყრის  თავს და მაინც ყველა თავის სტიქიაშია , თითქოს ერთმანეთისთვის არ ცალიათ.
  წვიმს ისევ და შემოდგომის თქეში ჩემს ბეჭებზე ისე გადადის , როგორც მძიმე ჯაჭვი, წვიმის ცრემლების, შეგრძნება მაქვს, წვრილი ძაფების თრთოლვის. გულში,  დღეს წაკითხულ ლექსს  ვიმეორებ, ავტორი სალომე ბენიძეა.
,,როცა ასეთი ნოემბერია,
მე შემიძლია,
მეგონოს, რომ არ დავიბადე,
არც მახსოვდე, ისე მიყვარდე
და აღარაფერს არ ნიშნავდეს
შენი წასვლა,
შენი დარჩენა.
მე შემიძლია,
მეგონოს, რომ აღარ არსებობ,
როცა ასეთი ნოემბერია."  . 
    მახსენდება გელა ღაჭავამ რომ თქვა ჩემთან საუბარში ერთხელ : -,, ისე არაფერი მიხარია როგორც კარგი ნახატი, კარგი ფოტო , კარგი ლექსი , კარგი მუსიკა, კარგი  კინო"... და მიხარია რომ მახარებს ეს ლექსები , ახალი წაკითხული რამეები , ლია ლიქოკელის ,, ხეების გამტყავებელი სანადიროდ მიდის" , პირველი წინადადებიდან მომნუსხა და ერთი ამოსუნთქვით ჩავიკითხე,  მეფიქრება მერე მათზე  და ასე გამყავს დღეები, ნოემბრის, რაღაცნაირად, მოკლე დღეები. 

Комментарии

  1. მე ვფიქრობ, რომ ძალიან სავსედ და შინაარსიანად ატარებ ამ ნოემბერსაც :)

    მერე შენც ლამაზ ფიქრებს ჩვენც გვიზიარებ. რა ჯობია წვიმაში ფეხით სიარულს, მარტო ჯობია, ფიქრებთან ერთად ... თან მუსიკა და წაკითხულის გახსენება :)

    ОтветитьУдалить
  2. მადლობა თინი, თქვენ, მეგობრები , კარგი ადამიანები, მილამაზებენ ნომებერსაც და სხვა თვეებსაც.

    ОтветитьУдалить
  3. როგორი ნაცნობი განწყობაა... ჩემი ერთი ახლობელი ძალიან "პრაქტიკული"ადამიანია, ჰოდა სულ მეუბნება რომ დავფრინავ და მიწაზე ვერ ვდგავარ, რომ წიგნებში ფოტოებში, სურათებში, მუსიკაში კი არაა სილამაზე და სიყვარული, თავისუფლება და განცდების ეპოპეა არამედ გახურებულ ჩვეულებრივ ცხოვრებაში, მაგრამ მე სულ მგინია რომ მთლად სწორი არ არის... მე მირჩევნია ჩემი სიტყვები დაიკარგოს სხვების ხმაურში ვიდრე მათსავით ვყაყანებდე "სისულელეებზე"... მაგრამ ყველაფერი სუბიექტურია, ზოგისთვის ჩემი ფიქრებია სულელური, ჩემთვის მათი, და კაცმა არ იცის ამ სამყაროში რომელი ჯობია....

    ОтветитьУдалить
    Ответы
    1. ვერა, ჩვენც ამ ,, გახურებული ცხოვრებიდან" თავს ვაფარებთ წიგნებს, კინოებს , მუსიკას , კარგ ფოტოებს ...

      Удалить

Отправить комментарий

Популярные сообщения из этого блога

ტარხუნის პეროგი

ტარხუნის პეროგი  ჩემი ერთ-ერთი საყვარელი კერძია. მიყვარს ის, ნაზი გემო, რასაც მას ტარხუნა სძენს, ასე რომ, ეს კერძი მათვისაა ვისაც უყვარს ტარხუნის გემო და არომატი.

 მასალად საჭიროა : 
ერთი კონა ტარხუნა,
4,5 თავი ხახვი,
8 ცალი კვერცხი,
200 გრამი ყველი, ფენოვანი ცომი ,  ცომი შესაძლოა ვიყიდოთ მზა ფენოვანი  ან თავად მოვამზადოთ. ასევე კარგია ნახევრად ფენოვანი ცომი, რომელსაც პირადად მე ვანიჭებ უპირატესობას , ფენოვან ცომთან შედარებით და მას შემდეგნაირად ვამზადებ, ჩვენი პეროგისთვის საკმარისი იქნება ნახევრი კილო ფქვილი, რომელსაც დავუმატებთ მარილს, შაქარს (გემოვნებით) და 10 გრამ დროჟს, ცომს კარგად მოვზელთ თბილ წყალში და როცა ამოვა გავაბრტყელებთ და გადავუსმევთ ერბოს ,,ონა". გადაკეცილს გავაჩერებთ 20 წუთი, შემდეგ გავყოფთ ნაწილებად. 
 მომზადებს წესი 

     მოვხაშოთ 7კვერცხი და დავჭრათ, ასევე დავჭრათ ხახვი, ტარხუნა, ხოლო ყველი გავხეხოთ. ამ პერიოდში ჩავრთოთ ღუმელი, რომ მოასწროს  180 გრადუსზე გაცხელება ავიღოთ ცომის ერთი ნაწილი გავაბრტყელოთ და დავდოთ ნელ-თბილ ჟარონაზე, (გამოგვადგება აჩმის ჟარონაც…

ფერები , ხაზები, ხატები

ახლა წმინდა ევას ხატი დაწერა, პატარა ევასთვის, დაუკვეთეს, ძირითადად სამი ფერი გამოიყენა: ოქროსფერი, წითელი და ლურჯი, რომელთა შერწყმა საოცარ სილამაზეს ქმნის, აღსაქმელადაც მსუბუქია. 

   ხატს ხელში ნაზად მაწოდებს, რადგან ლაქი ჯერ არ შეშრობია, შარავანდედს ლამაზი ორნამენტები ამშვენებს, ძალიან მეტყველია, ალბათ პატარა გოგოსაც მოეწონება მისი ანგელოზის ხატი, რომლის ავტორი მხატვარ-რესტავრატორი თამარ ჯიხვაშვილია.

   პირველად ხატვის ნიჭი ბაღის მასწავლებელმა შეამჩნია, ძალიან უწყობდა ხელს, დასვამდა და ახატიებდა, თამარის დედას კი ეხვეწებოდა ყურადღება მიექციათ ამ ნიჭისთვის.  პროფესიის არჩევის დრო, რომ დადგა, ცოტა დაიბნა, აღმოჩნდა რომ ჯერ ფრანგული ენა აინტერესებდა, მერე სამედიცინო, სტომატალოგიის განხრით, თუმცა საბოლოოდ არჩევანი სამხატვრო აკადემიაზე შეაჩერა.
   მანამდე კი ბებიასაგან ისწავლა ქარგვა, თავიდან ცხვირსახოცებზე, ხოლო, მე-7 კლასში იყო, პირველად, წმინდა გიორგის ხატი, რომ დაქარგა და თავისი სკოლის დირექტორს აჩუქა. მოგვიანებით კერვაც შეისწავლა რადგან, ერთი პერიოდი, მოდელიორის პროფესიაც  აინტერეს…

1937

,,ტყიბულის რაიონული ფინგანი და ორპირის თემის აღმასკომი ყოველგვარ ძალას ხმარობენ იმზომად შემავიწროვონ რომ მღვდლობას თავი დავანებო მე ვარ უკიდურესად ღარიბი კაცი, ჩემი ოჯახი შედგება  ექვსი სულისგან :მე თვითონ, ცოლი და ოთხი მცირეწლოვანი შვილები 1)ვარდიკო 8 წ. 2) ქეთევანი 5 წ. 3)დავითი 4 წ.  4)გრიგოლი 3 წლის.
 ჩემი სიღარიბის ამბავი კარგადიცის  რაიონის მთავრობამ "  წერს სოფელ ნაბოსლევის წმ. გიორგის ეკლესიის მღვედი აპოლონ ჯინჯიხაძე, რომელიც, ასევე, მღვდელმსახურებას იმ სოფლებშიც ასრულებდა სადაც, მოძღვარი არ იყო.
ეს ის ავბედითი, კომუნისტური წლებია, როცა  რწმენა დანაშაულად ითვლებოდა.


,, ამ წელში შემაწერეს 56 კილო ხორცი ... ეხლა შემაწერეს არამეურნეთა გახარჯული 363 მანეთი და თვით  დაბეგვრის 726 მანეთი სულ 1089 მანეთი. უწყების  ჩაბარებისთანავე ამიწერეს: 1)ტაშტი ,    2 )საწნახელი, 3) სახლი. 1930 წელს გადასახადში წამართვეს ერთი ცალი ხარი და ერთი ცხვარი მეტი აღარაფერი დამრჩენია.  1931 წელში 280 მანეთში , რადგან ვერ შევძელი გადახდა ამიწერეს ერთი თვალი სახლი, ისლით დახურული.
1932 წელს შემაწერეს 180 მანეთი…