წლის ბოლო ამბები

     აზრებს რომ ვერ უყრი თავს, ისეთი რამე მჭირს ახლა, არა და სათქმელი ყელში  მებჯინება, მახრჩობს და ახლა რომ  არ ვთქვა, მერე უთქმელობა შემაწუხებს.

    ბევრი რამე დაგროვდა: უარყოფითი, დადებითი ემოციები აირია ერთმანეთში.
  დღის ბოლო ცუდად დამთავრდა.

   გასამხნევებელი სიტყვები არ არსებობდა,  დედამთილი ახლდა ჩვენთან რომ მოვიდა-ოფისში, შვილი და კიდე ვიღაც ქალი მოყვა,  კარგი საჩუქარი გაუკეთე შვილსო- ესაყვედურებოდა .

    აუქციონის გზით მათი ქონება სხვამ იყიდა. ეს, მისი ვალისთვის მეორე ქონება იყო, რაც აუქციონზე გავიდა.  ჩვენგან ინფორმაცია უნდოდათ მყიდველზე, რომელთანაც  შეთანხმებას გეგმავდა, რაზე ან როგორი სახით ჯერ არც იცოდა.

     მე მათ წერილობით პასუხს ვამზადებდი და თან ვფიქრობდი- რა რთულ სიტუაცაში შეიძლება აღმოჩნდე ადამიანი, თუმცა დრო გავა, ეს ამბავი ცუდ მოგონებად დარჩება, მაგრამ მის რეაბილიტირებას მაინც შეძლებ, ან უნდა შეძლო!  გევალება, გაძლიერდე ფსიქიკურად ისე, რომ  ის, რაც მატერიალური ზარალია  მაინც აღადგინო და არ გადააყოლო შენი მთელი ცხოვრება. ერთხელაც დაივიწყო, ისწავლო შეცდომისაგან და შეძლო გააგრძელო ცხოვრება.

    უფრო დიდი, ცუდი ამბავიც გავიგე ამ კვირაში.  მკვლელობის შემზარავი ისტორია,  სიკვდილი კი რამხელა ტრაგედიაა, თან ახლგაზრდა ადამიანის მკვლელობა, უდანაშაულოდ, სხვის დასახმარებლად გამოსულის, სხვისთვის დასარტყამი დანა , რომ მოხვდა. ახლა მკვლელი იკითხეთ, ცალკე ის არის გულდათუთქული , კაცის მკველობაში ჩაიდგა ფეხი და ასეთი მძიმე ცოდვა აიკიდა ზურგზე.

    მერე მთელი დღე ამაზე ვლაპარაკობდი სამსახურში. წლის ბოლო ისეთიაო, ცუდი რამის გარეშე არ მიდისო, ახასიათებს ასეთი ამბებიო-თანამშრომლი მეუბნებოდა.

   კარგი და დადებითი? იყო ასეთებიც, ოღონდ ახლა ვერ ვიხსენებ, ასეთი მძიმე ამბები რომ გადაწონოს.  შემეცოდა და განვიცადე ძალიან, ორივე შემთხვევა, მაგრამ რაც ასე გეხმარება ამ დროს არის, თბილი, ადამიანური  ურთიერთობები, ყველაზე მნიშვნელოვანი რამ ცხოვრებაში, რომელიც გვაძლებინებს ისევ, თორე ტკივილი ზოგჯერ დიდია და ცხოვრების სურვილსაც გიქრობს.