К основному контенту

მოკლე წერილები

   ახლა რომ შემეძლოს შენზე ფიქრი,  ბევრს ვიფიქრებდი, მაგრამ სხვა ამბავია,  ახალი წლის მეოთხე თვე დაიწყო, არა ეს შენ არ გეხება, რადგან შენ, მხოლოდ ერთი თვეა რაც გაგიცანი, მგონი ჯობია სიტყვა  გაგიცანი ვთქვა  ბრჭყალებში. არა თვეც არ არის, ხუთი რიცხვი იყო, ასეთ სიტუაციებში ციფრების დამახსოვრება მახასიათებს, ჯერ წესიერად სად გიცნობ. 

   გაცნობა  - შვიდი ასო -ბგერისაგან შემდგარი, სამ მარცვლიანი სიტყვა, ძალიან მთავარი და მნიშვნელოვანი ყოფილა, რადგან არა ერთხელ მითხრეს უკვე:
  - ნუთუ ვერავინ გაიცანი?!
თავისებური ინტონაციით. რაზეც თავიდან მეღიმებოდა, მერე მეცინებოდა, ახლა აღარ ვიცი.

    ***
    სამშაბათი-  არაფრით გამორჩეული დღე. შენ ესეც არ გეხება, მაგრამ მაინც. რამდენიმე ზედა მოვიზომე,  მაღაზიაში ზრდილობიანმა გამყიდველებმა გამაოცა, ჩვენთან ხომ მომსახურების კულტურა ძალიან დაბალია, ვერცერთი ვერ შევარჩიე, ,,არ წავიდა" ზომა და სტილი.

   ჩემში არსებული, ,,მშვენიერება სულისა" მინდა ვინმემ დაინახოს, ისე, რომ მეც აღმომაჩენინოს.
   ღმერთო, ნუთუ ვერ შეძლებს?!  ჩემთვის ვფიქრობდი  და თუ ვერ შეძლებს მაშინ რა გამოდის? რომ ეს  ,, ის"  არ ყოფილა, უტყუარია, რომ სწორი სწორს ცნობს.

  ***
     ვსაუბრობდი მეგობრებთან და ვახსენე სიტყვა ჩემო საყვარელო, რა კარგი გამოთქმაა ჩემს სიყვარულს ასე მივმართავ- მეთქი, ვიქნები თბილი ? მოსიყვარულე  ? არ ვიცი -თქო, თავი თუ არ გამოცადე სიტუაციებში, ზოგი რამ მართლა არ იცი, მაგრამ ეს ვიცი, რომ ასე მივმართავ ,,ჩემო საყვარელო". აღარ გამაგრძელებინეს, მერე სხვა თემაზე გადავედით.

     ოთხშაბათი და ხუთშაბათი ღრუბლიანია.

      ვათვალიერებ ძველ ფოტოებს, შავ- თეთრებს. ბავშვობას ჩემსას, ისე ვუყურებ, როგორც სიამოვნებით გავლილ გზას და მინდება მათში დაბრუნება, ზოგ რაღაცეებს მაინც შევცვლიდი და წარსულიდან  ვიხედები მომავალში. გულზე გიწვენენ და სულ სველია, შენი სისხლით გაწუწული არა შემშრალებული მხოლოდ, ცნობ შენს თვალებს, სუნს, შენი სხეულიდან გამოყოლილს, ბუსუსა თმას, რომლის ფერი ჯერ ვერ გაგირკვევია და ხვდები, რომ პირველად ხედავ საოცრებას, რომელიც ყველაფერში ერთდროულად გაბრუნებს, ბავშობაში, სამყაროში, დედის მუცელში, ღმერთში  და კიდე იქით, რაც ამ სამყაროს მიღმაა. ისმენ ხმას, რომელიც ჯერ არასოდეს გაგიგონია, გიჭირს გარჩევა ეს ვისი ხმა, შენი თუ მისი. ფიქრობ ამ პირველ შეხვედრებზე, შენთან და მასთან, რომელთანაც გაინაწილე. ყველაფერი იცვლება ირგვლივ, ოღონდ არ ვიცი გაძლიერებს თუ გასუსტებს ეს ცვლილება, თუმცა იცი, რომ ისე აღარაა როგორც იყო,  და ამავე დროს, თან ყველაფერი ისეა, როგორც იყო.

    პარასკევიც ღრუბლიანია და მთელი კვირა,  მეოთხე თვის მთელი კვირა გაფიქრებს, რომ  მასთან საუბარი არ შედგა.

Комментарии

Популярные сообщения из этого блога

ფერები , ხაზები, ხატები

         ახლა წმინდა ევას ხატი დაწერა, პატარა ევასთვის, დაუკვეთეს, ძირითადად სამი ფერი გამოიყენა: ოქროსფერი, წითელი და ლურჯი, რომელთა შერწყმა საოცარ სილამაზეს ქმნის, აღსაქმელადაც მსუბუქია.     ხატს ხელში ნაზად მაწოდებს, რადგან ლაქი ჯერ არ შეშრობია, შარავანდედს ლამაზი ორნამენტები ამშვენებს, ძალიან მეტყველია, ალბათ პატარა გოგოსაც მოეწონება მისი ანგელოზის ხატი, რომლის ავტორი მხატვარ-რესტავრატორი თამარ ჯიხვაშვილია.    პირველად ხატვის ნიჭი ბაღის მასწავლებელმა შეამჩნია, ძალიან უწყობდა ხელს, დასვამდა და ახატიებდა, თამარის დედას კი ეხვეწებოდა ყურადღება მიექციათ ამ ნიჭისთვის.  პროფესიის არჩევის დრო, რომ დადგა, ცოტა დაიბნა, აღმოჩნდა რომ ჯერ ფრანგული ენა აინტერესებდა, მერე სამედიცინო, სტომატალოგიის განხრით, თუმცა საბოლოოდ არჩევანი სამხატვრო აკადემიაზე შეაჩერა.    მანამდე კი ბებიასაგან ისწავლა ქარგვა, თავიდან ცხვირსახოცებზე, ხოლო, მე-7 კლასში იყო, პირველად, წმინდა გიორგის ხატი, რომ დაქარგა და თავისი სკოლის დირექტორს ...

სუნი

   ოთახში ვზივართ, სადაც ორი წელია აღარ ვმჯდარვართ, ძველი წლები მახსენდება, მაშინ ყველაფერი, კიდე უფრო სხვანაირად იყო, ეს ოთახი ბევრ ხალხს იტევდა. ოჯახის წევრებს თუ ახლო მეზობლებს, საღამოს ტელევიზორთან ჩამომსხდარებს, თუმცა, მერე, ასაკოვნები ამ ქვეყნიდან წავიდნენ, ახალგაზრდები კი ქვეყნიდან. სახლი ცარიელი დარჩა, ახლა აღარავინ ცხოვრობს.      12 წელია რაც წასული ვარო, ამბობს, ვუფიქრდები როგორ გაიპარა დრო ისე, რომ ვერ შევიგრძენი, არაფერში ჩანს, ჩემთვის, ეს დრო...    სამაგიეროდ, დაბრუნებულებს სულ მოუთქმელად ვაყოლებთ იქაურ ამბებს, როგორ ცხოვრობენ მასპინძლები თუ ჩასულები ქვეყნებში, რომლებიც, ჩვენგან, რკინის ფარდით იყო გამოყოფილი.   ადრე, მოყოლილ ამბებს, აქაურობას ვადარებდი, ჩვენს ყოველდღიურობას თუ წეს- ჩვეულებებს, ახლა აღარ, არ მაინტერესებს. ჩვენი ინდივიდუალიზმის დაკარგვა არ მინდა.    ოთახები დაალაგა, ახალი ფარდები დაკიდა, ჩამოტანილები, ახლა სისუფთავის სუნი დგასო, მეუბნება. მე ვერ ვგრძნობა. შემოდგომიდან მოყოლებული სუნი არ მიგრძვნია, გა...

გელა

,, აღარ    არსებობს    არაფერი რაც    აქ    არ    ხდება და    თუ    არსებობს უკვე    მომხდარი . „ ( გელა ღაჭავა ) გელა       2010 წლის  15 მაისს   ფოტოგრაფიის მოყვარული, რამდენიმე  ადამიანი შეიკრიბა და  ქუთაისის ბოტანიკურ ბაღში გაეშურა , სადაც ფოტოგრაფ რიჩარდ ავედონის დაბადების დღეს აღნიშნავდნენ . ამ დღის აღსანიშნავად,     მთავარი ატრიბუტი, სასმელიანი ბოთლი იუბილარის ეტიკეტით, მზად იყო. ასევე ფოტოგრაფის ბიოგრაფიის, მისი ფოტოების და მისი ცხოვრების საინტერესო დეტალების ერთმანეთისთვის გაცნობაც მოხერხდებოდა. ინვენტარად: ფოტოაპარატები, სასმელი, ჭიქებად ფოტო ფირების ყუთები სრულიად საკმარისი იყო.       ეტიკეტი , ფოტოგრაფის გამოსახულებით და მისი ფავორიტი ფოტოთი, ასევე ეს იდეა  გელა ღაჭავას ეკუთვნოდა.     ,, მინდოდა ქუთაისში შემექმნა გარკვეული წრე ადამიანებისა, ვისაც ფოტოგრაფია აინტერესებდა.  სხვ...