მოკლე წერილები

   ახლა რომ შემეძლოს შენზე ფიქრი,  ბევრს ვიფიქრებდი, მაგრამ სხვა ამბავია,  ახალი წლის მეოთხე თვე დაიწყო, არა ეს შენ არ გეხება, რადგან შენ, მხოლოდ ერთი თვეა რაც გაგიცანი, მგონი ჯობია სიტყვა  გაგიცანი ვთქვა  ბრჭყალებში. არა თვეც არ არის, ხუთი რიცხვი იყო, ასეთ სიტუაციებში ციფრების დამახსოვრება მახასიათებს, ჯერ წესიერად სად გიცნობ. 

   გაცნობა  - შვიდი ასო -ბგერისაგან შემდგარი, სამ მარცვლიანი სიტყვა, ძალიან მთავარი და მნიშვნელოვანი ყოფილა, რადგან არა ერთხელ მითხრეს უკვე:
  - ნუთუ ვერავინ გაიცანი?!
თავისებური ინტონაციით. რაზეც თავიდან მეღიმებოდა, მერე მეცინებოდა, ახლა აღარ ვიცი.

    ***
    სამშაბათი-  არაფრით გამორჩეული დღე. შენ ესეც არ გეხება, მაგრამ მაინც. რამდენიმე ზედა მოვიზომე,  მაღაზიაში ზრდილობიანმა გამყიდველებმა გამაოცა, ჩვენთან ხომ მომსახურების კულტურა ძალიან დაბალია, ვერცერთი ვერ შევარჩიე, ,,არ წავიდა" ზომა და სტილი.

   ჩემში არსებული, ,,მშვენიერება სულისა" მინდა ვინმემ დაინახოს, ისე, რომ მეც აღმომაჩენინოს.
   ღმერთო, ნუთუ ვერ შეძლებს?!  ჩემთვის ვფიქრობდი  და თუ ვერ შეძლებს მაშინ რა გამოდის? რომ ეს  ,, ის"  არ ყოფილა, უტყუარია, რომ სწორი სწორს ცნობს.

  ***
     ვსაუბრობდი მეგობრებთან და ვახსენე სიტყვა ჩემო საყვარელო, რა კარგი გამოთქმაა ჩემს სიყვარულს ასე მივმართავ- მეთქი, ვიქნები თბილი ? მოსიყვარულე  ? არ ვიცი -თქო, თავი თუ არ გამოცადე სიტუაციებში, ზოგი რამ მართლა არ იცი, მაგრამ ეს ვიცი, რომ ასე მივმართავ ,,ჩემო საყვარელო". აღარ გამაგრძელებინეს, მერე სხვა თემაზე გადავედით.

     ოთხშაბათი და ხუთშაბათი ღრუბლიანია.

      ვათვალიერებ ძველ ფოტოებს, შავ- თეთრებს. ბავშვობას ჩემსას, ისე ვუყურებ, როგორც სიამოვნებით გავლილ გზას და მინდება მათში დაბრუნება, ზოგ რაღაცეებს მაინც შევცვლიდი და წარსულიდან  ვიხედები მომავალში. გულზე გიწვენენ და სულ სველია, შენი სისხლით გაწუწული არა შემშრალებული მხოლოდ, ცნობ შენს თვალებს, სუნს, შენი სხეულიდან გამოყოლილს, ბუსუსა თმას, რომლის ფერი ჯერ ვერ გაგირკვევია და ხვდები, რომ პირველად ხედავ საოცრებას, რომელიც ყველაფერში ერთდროულად გაბრუნებს, ბავშობაში, სამყაროში, დედის მუცელში, ღმერთში  და კიდე იქით, რაც ამ სამყაროს მიღმაა. ისმენ ხმას, რომელიც ჯერ არასოდეს გაგიგონია, გიჭირს გარჩევა ეს ვისი ხმა, შენი თუ მისი. ფიქრობ ამ პირველ შეხვედრებზე, შენთან და მასთან, რომელთანაც გაინაწილე. ყველაფერი იცვლება ირგვლივ, ოღონდ არ ვიცი გაძლიერებს თუ გასუსტებს ეს ცვლილება, თუმცა იცი, რომ ისე აღარაა როგორც იყო,  და ამავე დროს, თან ყველაფერი ისეა, როგორც იყო.

    პარასკევიც ღრუბლიანია და მთელი კვირა,  მეოთხე თვის მთელი კვირა გაფიქრებს, რომ  მასთან საუბარი არ შედგა.