პიტნიან ჩაის გეახლებით, ყვითელ ჭიქაში.
შემოდგომიდან -შემოდგომამდე შემომაცვდა ნერვი, ყოველი.
ასე ვებრძვი:
ყელში გაჩხერილ ბურთს, კარს მომდგარ ზამთარს,
თვალებში ჩამდგარ სევდას,
უკვე შეჩვეულ, მოწყენილ საღამოს!
შემოდგომიდან -შემოდგომამდე შემომაცვდა ნერვი, ყოველი.
ასე ვებრძვი:
ყელში გაჩხერილ ბურთს, კარს მომდგარ ზამთარს,
თვალებში ჩამდგარ სევდას,
უკვე შეჩვეულ, მოწყენილ საღამოს!
1.jpg) |
| ფოტოს ავტორი გელა ღაჭავა |
ოცნებებს მგონი არც ამხელენ, მე კი ვამხელდი, ახლა ძალიან ბავშვური და შორი მგონია.
 |
| ფოტოს ავტორი ნათია აფხაიძე |
მეც ასე ვიყავი და ახლა რაღაცნაირად მეუხერხულება მაშინდელი ჩემი თავის.
ОтветитьУдалитьახლაც არ გამომდის ბევრი რამის დამალვა :)))
ერთხელ, გაჩერებაზე ვიდექით დილით და ჩემს მეგობარს ვუთხარი, იცი, ამ დილით ადრე ცაზე ცისკრის ვარსკვლავი დავინახე-მეთქი... ეს ისე წარმოვადგინე, როგორც დიდი მოვლენა, შენაძენი, რომელიც აღმაფრთოვანებდა. იქვე ამ მეგობრის ნაცნობი იდგა, დაიჭყანა და მკითხა, რაის ვარსკვლავი დაინახე?
ძალიან კარგი ფოტოებია! როგორ მიყვარს პიტნის ჩაი ცივ სეზონზე! :)
ფოტოები მართლაც რა კარგებიაა, თინი ბედნიერებაა , როცა აღფრთოვანება შეგიძლია ასეთი რამით და ოცნებები არ უნდა გაქრეს არასოდეს, რადგან სულ გვილამაზებს ყოფას!
Удалитьშენი ძველი ნაწერებიც როგორ მომეწონა!
Удалитьჰო, "რაის ვარსკვლავის" მსგავსი კომენტარები ხშირად ყოფილა, მაგრამ ოცნება ვერ შევწყვიტე :))))
პიტნიანი ჩაი სულ ბავშვობას მაგონებს, არდადეგებს საქართველოს მთიანეთში, სადაც დეიდაჩემის ეზოში დილაობით სულ ცვარიან პიტნას მოვკრეფდი, მდუღარე ჩაიდანში ჩავაგდებდი და ასე ვსვამდით მერე...
ОтветитьУдалитьტკბილი რაღაცები მომაგონე, ირი, რა კარგი გოგო ხარ.
სურათებიც რა ლამაზია. მადლობა გაზიარებისთვის.