ამ ბოლო დროს, სულ სხვის ბლოგებს ვკითხულობ , ისე, რომ თავად ერთი სიტყვაც ვერ დავწერე .
მაინც რას ნიშნავს ასეთი ინტერესი სხვისი ცხოვრების მიმართ?
იმას როცა საკუთარი ბევრი არაფერი გაგაჩნია?
თუ ამოწმებ, შენ რამდენად უკეთ გრძნობ თავს იმ სხვაზე .
თუ უბრალოდ გინდა გაიგო, როგორ ცხოვრობენ შენს გვერდით ადამიანები.
ისევ ვეღარ ვაგრძლებ და კვლავ სხვების ბლოგებს მივჩერებივარ.
ყველაფერზე წერენ.
ზოგიც უფრო თამამია და მომწონს, ყველაფერს რომ ამბობს საკუთარი თავის შესახებ , ეს გახსნილობა მსიამოვნებს (ამ დროს მეჩვენება, რომ თითქოს ცხოვრებაშიც ასე გახსნილები ვართ ერთმანეთთან) მეტს ვგებულობ მათზე, ადამიანებზე, რომლებიც ჩემს გვერდით ცხოვრობენ, დადიან, მუშაობენ, სწავლობენ და გარეგნულად სულაც არ ეტყობათ უცებ რა ეწყინათ ან რა გაუხარდათ, ყოველშემთხვევაში შენ, უცნობთან არ მოვლენ და ამას არ მოგიყვებიან .
ზოგი ალბათ უფრო ყალბია, ზოგიც უფრო გულწრფელი, თუმცა ყვებიან ხან სხვისას, ხან საკუთარ ცხოვრებას და გრძნობ, განიცდი შენს თანამედროვეობას. ეპოქას, რომელშიც ცხოვრობ, მათი საფიქრალი შენიცაა, მათი წუხილი იქნებ შენც გაწუხებდეს. ზოგი შვილზე წერს, ზოგი სამსახურზე, ყოველდღიურ უღიმღამო თუ საინტერსოდ ჩავლილ დღეზე, ვის როგორი ყავა უყვარს, (მე ყავაც მიყვარს და ჩაიც მაგარამ, რატომღაც ამ ბოლოს ყავას უფრო მეტს ვსვამ, როცა საერთოდ აღარ ვეტანებოდი. არა და რა ჯობია თაფლიან ჩაის?) ვინ სად და როგორ ისვენებს, ბოლოს რა წიგნი წაიკითხეს, რა კინოს უყურეს და გებულობ ვის როგორი ფილმი უყვარს ( მე მიყვარს ,,რაღაცნაირად" თბილი ფილმები, ერთიანად რომ გათბობს, გამშვიდებს, გაცოცხლებს, ცხოვრების ხალისს გიბრუნებს. არ მაინტერესებს თანამედროვე სპეც- ეფექტები) უბრალოდ გებულობ, როგორ ცხოვრობენ ადამიანები შენს გვერდით, რომლებსაც რეალურად არ იცნობ, მაგრამ მათი არსებობა უკვე იცი.
მე კი ყოველთვის ყურადღებით ვკითხულობ მათ ამბებს, ვფიქრობ, მომწონს და განვიცდი.
არ ვიცი რამდენად ინტერესდებიან ჩემი დაწერილით , თუმცა ერთი ან ორი მაინც მეგულება ისეთი, აქ რომ შემოიჭვრიტება, ჩაიკითხავს და ჩაეღიმება.
მოკლედ ასეთი გამოვიდა სხვისი ბლოგების კითხვის ბლოგი :))
თუ ამოწმებ, შენ რამდენად უკეთ გრძნობ თავს იმ სხვაზე .
თუ უბრალოდ გინდა გაიგო, როგორ ცხოვრობენ შენს გვერდით ადამიანები.
ისევ ვეღარ ვაგრძლებ და კვლავ სხვების ბლოგებს მივჩერებივარ.
ყველაფერზე წერენ.
ზოგიც უფრო თამამია და მომწონს, ყველაფერს რომ ამბობს საკუთარი თავის შესახებ , ეს გახსნილობა მსიამოვნებს (ამ დროს მეჩვენება, რომ თითქოს ცხოვრებაშიც ასე გახსნილები ვართ ერთმანეთთან) მეტს ვგებულობ მათზე, ადამიანებზე, რომლებიც ჩემს გვერდით ცხოვრობენ, დადიან, მუშაობენ, სწავლობენ და გარეგნულად სულაც არ ეტყობათ უცებ რა ეწყინათ ან რა გაუხარდათ, ყოველშემთხვევაში შენ, უცნობთან არ მოვლენ და ამას არ მოგიყვებიან .
ზოგი ალბათ უფრო ყალბია, ზოგიც უფრო გულწრფელი, თუმცა ყვებიან ხან სხვისას, ხან საკუთარ ცხოვრებას და გრძნობ, განიცდი შენს თანამედროვეობას. ეპოქას, რომელშიც ცხოვრობ, მათი საფიქრალი შენიცაა, მათი წუხილი იქნებ შენც გაწუხებდეს. ზოგი შვილზე წერს, ზოგი სამსახურზე, ყოველდღიურ უღიმღამო თუ საინტერსოდ ჩავლილ დღეზე, ვის როგორი ყავა უყვარს, (მე ყავაც მიყვარს და ჩაიც მაგარამ, რატომღაც ამ ბოლოს ყავას უფრო მეტს ვსვამ, როცა საერთოდ აღარ ვეტანებოდი. არა და რა ჯობია თაფლიან ჩაის?) ვინ სად და როგორ ისვენებს, ბოლოს რა წიგნი წაიკითხეს, რა კინოს უყურეს და გებულობ ვის როგორი ფილმი უყვარს ( მე მიყვარს ,,რაღაცნაირად" თბილი ფილმები, ერთიანად რომ გათბობს, გამშვიდებს, გაცოცხლებს, ცხოვრების ხალისს გიბრუნებს. არ მაინტერესებს თანამედროვე სპეც- ეფექტები) უბრალოდ გებულობ, როგორ ცხოვრობენ ადამიანები შენს გვერდით, რომლებსაც რეალურად არ იცნობ, მაგრამ მათი არსებობა უკვე იცი.
მე კი ყოველთვის ყურადღებით ვკითხულობ მათ ამბებს, ვფიქრობ, მომწონს და განვიცდი.
არ ვიცი რამდენად ინტერესდებიან ჩემი დაწერილით , თუმცა ერთი ან ორი მაინც მეგულება ისეთი, აქ რომ შემოიჭვრიტება, ჩაიკითხავს და ჩაეღიმება.
მოკლედ ასეთი გამოვიდა სხვისი ბლოგების კითხვის ბლოგი :))
Комментарии
Отправить комментарий