6 დეკემბრის დღე

 მთელი დღის მანძილზე მესმის შემდეგი სიტყვები და  წინადადებები:

 - თქვენი თანხა ჯერ არ ჩამოჭრილა; 

- თქვენი დარჩენილი დავალიანება შეადგენს...

- თქვენ დასაფარი გაქვთ...

გადმორიცხულია, გადარიცხულია, ჩარიცხულია, დარიცხულია ... 

        დილა

    სახლიდან გასვლისას მესიამოვნა გრილი ჰაერი.  
 დღე  უცნაურად დაიწყო, მოედანზე ჩასულს სახლში ამობრუნება მომიხდა, რადგან რეაბილიტირებული ჩვენი ცენტრალური მოედანი, მხოლოდ ცალსახადაა და ამიტომ გაფუჭებულ ფეხით მოსიარულეთა ბილიკზე ფეხი უცნაურად ჩამივარდა და ქუსლი მოტყდა ჩემს ჩექმას, ,,ტკაპ" დაიძახა, უკან მივიხედე და ქუსლი იქვე ეგდო. ტაქსამდე როგორც იქნა მივედი. მერე მთელი დღე ჩამესმოდა უცნაური ტკაპანი.

     დღეს მოსმენილი ისტორიები

   ამის წინ, მამაომ, წირვის შემდეგ იქადაგა, თუ რა ცუდია და ადამიანს როგორ ვნებს გასართობი თამაშები. აგებენ ფულს, ძვირფას ნივთებს, სახლს. დღეს კი მოვისმინე უფრო შემზარავი ისტორიები ვიდრე სახლის ან საერთოდ რაიმე ნივთის წაგებაა, რადგან თამაშობენ და აგებენ  თურმე ცოლ-შვილსაც კი. ერთ კაცს სახლში წაყოლია ვინაც მოუგო ის. მამას კი გოგო, რომელიც წააგო მასთან გაუშვია, მოგებულს ეყო ნამუსი და  უთქვამს: შედი შვილო სახლში და მამაშენს გადაეცი გზაში არ შემხვდეთქო. ამის მოსმენისას ტანში ჟრუანტელი მივლიდა. 

 ცხოვრობენ ადამიანები საკუთარი სიამოვნებით ისე, რომ ოჯახის წევრებს არ უფრთხილდებიან ან საერთოდ რატომ გონიათ, რომ ნივთივით თავიანთ საკუთრებას წარმოადგენს ცოლი და შვილი. 

  გარდა ამისა, ოჯახის წევრებმა პიროვნებები არ უნდა ჩაკლან ერთმანეთში, ადამიანი ყველაზე საინტერესო მაშინაა, როცა ის პიროვნებაა და არაა ჩვრად რომ გადააქცევ და სადაც გინდა იქით გადადებ.

      საღამო

    საახალწლო განწყობა მსიამოვნებს. ნელ - ნელა ედება მთელ ქალაქს, აქა - იქ  მაღაზიებში ნაადრევად გაწყობილი ნაძვის ხეებიც მოჩანს. გასაყიდად გამოტანილი ნივთებიდან კი მეც ვირჩევ რამდენიმეს და სახლისკენ მოვიჩქარი.