უკვე დეკემბერი დადგა ძალიან კარგი ამიდებით, მაგალითად გუშინ სამ დეკემბერს 24 გრადუსი სითბო იყო, დღეს 19 გრადუსი, სასიამოვნოდ თბილოდა, მეცვა თხელი ზედა ქურთუკის შიგნით და არ მციოდა.
მე მცივანა ვარ. ცოტა შეციებასაც კი ვერ ვუძლებ. მიყვარს სითბო, ყოველნაირი სითბო მიყვარს. გულის სითბოო კი უუფ ძალიან მიყვარს :)
წერა სასიამოვნო პროცესია, მიუხედავად იმისა, რომ სათქმელი არაფერი დამგროვებია, მოსაყოლიც არაფერი მაქვს, მინდა მაინც არ გავჩერდე და ვწერო, აზრები ნელ - ნელა განვავითარო. ჩემი მეგობრები ანუ ჩემი წამკითხველები ვიცი, მაინც შეავლებენ თვალს და დაინტერესდებიან აქაური ამბებით. თუმცა, როცა ვწერ, არ ვფიქრობ, რომ ვინმე წაიკითხავს, უფრო ჩემთვის ვწერ. რაღაც დროის შემდეგ, ეს საინტერესო ქრონიკა გამოვა, ჩემი ცხოვრების ათასი წვრილმანის დამტევი. ცხოვრება კი ისე ჩქარობს სულ არ მელოდება მე. დრო ხომ გარბის და ხშირად ვიხსენებ: რა მალე გავიდა ერთი კვირა ან ერთი თვე ან წელიწადი.
ერთი წელიც გავიდა. ცოტა დარჩა 2012-ის გალევამდე და მახსოვს 2011 წელი, რომ გავაცილეთ ჩიჩილაკის მოპარვა დააპირა ჩემმა თანამშრომელმა და მისი გარეთ გადება, იქ კი თუ ვინმე აიღებდა და წაიღებდა, უკითხავად რათქმაუნდა, ეს იმას ნიშნავდა, რომ ამ წელიწადს ჩვენი ოფისიდან ვიღაც გათხოვდებოდა. მე მსგავსი ცრურწმენების არ მჯერა. სამი თანამშრომელი გათხოვდა წელს ერთი ორჯერაც კი, მაგარამ იმ ჩიჩილაკს ვერ დავაბრალებ, მაგ ამბავი გადაწყვეტილი იყო ისეც, სასიძოები რიგ-რიგობით დადიოდნენ მაინც ჩვენს ოფისში, ზოგი თეთრი ვარდებით, ზოგიც სიყვარულით ანთებული თვალებით.
ერთი წელიც გავიდა. ცოტა დარჩა 2012-ის გალევამდე და მახსოვს 2011 წელი, რომ გავაცილეთ ჩიჩილაკის მოპარვა დააპირა ჩემმა თანამშრომელმა და მისი გარეთ გადება, იქ კი თუ ვინმე აიღებდა და წაიღებდა, უკითხავად რათქმაუნდა, ეს იმას ნიშნავდა, რომ ამ წელიწადს ჩვენი ოფისიდან ვიღაც გათხოვდებოდა. მე მსგავსი ცრურწმენების არ მჯერა. სამი თანამშრომელი გათხოვდა წელს ერთი ორჯერაც კი, მაგარამ იმ ჩიჩილაკს ვერ დავაბრალებ, მაგ ამბავი გადაწყვეტილი იყო ისეც, სასიძოები რიგ-რიგობით დადიოდნენ მაინც ჩვენს ოფისში, ზოგი თეთრი ვარდებით, ზოგიც სიყვარულით ანთებული თვალებით.
ჩიჩილაკი გურულებს მოუგონიათ და ყოველ ახალ წელს იკავებს ჩვენს ოჯახშიც საპატიო ადგილს, ქართული და ტრადიციული რომ არის, მეც განსაკუთრებით შემიყვარდა. ჩვენ რელიგიას და ტრადიციას მაინც ისე ვხლართავთ ერთმანეთში, რომ ხშირად გამოცალკავებაც გვიჭირს რა მოდის ეკლესიიდან და რა ტრადიციიდან. აი ამბიონში რა წავიკითხე მასზე :“ჩიჩილაკი, რომელსაც ბასილის წვერებს ეძახიან და წმინდა ბასილი დიდის სახელს უკავშირებენ, ხალხურ ტრადიციაში საეკლესიო დღესასწაულის დამახინჯებულად აღნიშვნაა. საიდან მოდის ეს? 14 იანვარი წმინდა ბასილი დიდის ხსენების დღე გახლავთ, იგი ქრისტიანული სამყაროს უდიდესი წმინდანია – სვეტი და ბურჯი მართლმადიდებლური ეკლესიისა."
იქნებ ვინმე, ცრუდ მორწმუნეს დააინტერესოს კიდეც ამ წესმა და გაამართლოს კიდეც მის ცხოვრებაში, გააჩნია რას ირწმუნებს.
ახალწელს და ჩიჩილაკს თოვლი უხდება უდაოდ, მაგრამ მაინც მიხარია ასეთი თბილი დეკემბერი რომ დაგვიდგა. მზე რომ მეალერსება, მოფუთნული კი არა თხლათ და კოხტად რომ მაცვია და არ მცივა.
P.S. მგონი ცოტა ადრეა საახალწლო განწყობა, მაგრამ თვითონ ახალი წლის დღეზე მეტად მე ეს სამზადისი მსიამოვნებს!
Комментарии
Отправить комментарий