პოლიტიკამ ისე მოიცვა ჩემი ყოველდღიური ყოფა, სადაც მასზე იწყება საუბარი მე, უკვე მექანიკურად, ვდგები და გავდივარ. საკუთარ თავს ვარიდებ და მეცოდება ასეთ დღეში ჩაცვენილი ხალხიც და ჩემი თავიც.
სამსახურში იჩხუბეს კიდეც ამ თემაზე და თითქოს უნდა მოვშვებოდით მის განხილვას, მაგარამ სხვა თემით დაწყებული საუბარი მთავრდება იმით, თუ ვინ სად გადაიტანს ახალ პარლამენტს, რომელი საარჩევნო დაპირება ანუ ოცნება ახდება. შემდეგ ამ თემას მოყვება ახლად დანიშნული მინისტრების პიროვნებების განხილვა, ამავე დროს, ვის უფრო შეეფერება ესა თუ ის სამინისტრო და ასე შემდეგ. მთელი პოლიტიკური სპექტრი განხილულია უკვე ჩვენს ოფისში, თან ჩვენთან, საქართველოში ხომ ყველა ძალიან კარგად ერკვევა მაგ საკითხში.
უფროსმა ისიც კი ამოიკითხა ინტერნეტიდან ,,ნაციონალმა გააუპატიურა ქართული ოცნების წევრიო". აქაც კი პოლიტიკური კუთხით ირჩევენ ხალხს.
უფროსმა ისიც კი ამოიკითხა ინტერნეტიდან ,,ნაციონალმა გააუპატიურა ქართული ოცნების წევრიო". აქაც კი პოლიტიკური კუთხით ირჩევენ ხალხს.
ჩვენი ქალაქი იმდენად უფუნქციოდ დარჩა საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, საპარლამენტო ქალაქი მაინც რომ იყოს ამის წინააღმდეგი არ ვარ.
განსხვავებული დიზაინის შენობას კრიტიკულად უდგება მოწინააღმდეგე მხარე და აღარ იკითხება რის ასოციაციას არ იწვევს ხალხში : სპილო გადაყლაპული გველის, კუს და ა.შ. თუმცა, მე პირადად, ამ ბოლოს კრიტიკულად აღარ ვუყურებ, პირიქით მივხვდი კიდეც, რომ უნდა მომეწონოს, რადგან ამ ქალაქში უკეთესი თანამედროვე ტიპის შენობა არ დგას. ისიც მესმის, რომ ერთის მხრივ, საზოგადოებისთვის რთული მისაღებია ეს ფაქტი, რადგან ყოველთვის პოლიტიკურ თუ კულტურულ ცენტრს თბილისი წარმოადგენდა. დღეს კი ვითარება იცვლება და ქუთაისი მეორე, მნიშვნელოვანი ქალაქი ხდება.
ცალკე თემაა ასეთი შენობის აგების საშუალება რეალურად რამდენად გვქონდა, მაგარამ რაკი უკვე აგებულია უნდა გამოვიყენოთ.
დღეს, არ ვიცი სხვებმაც შეამჩნიეს თუ არა, ნამდვილად სასაცილო იყო, ჩვენი დოდო დეიდას შემოსვლა, ისე აქტიურად ჩაერთო ამ აქტუალურ თემაში გამარჯობის თქმაც ვერ მოასწრო. დამჩა განცდა, რომ გზაში სულ იმას ფიქრობდა ვინ როგორ შეძლებდა საარჩევნო დაპირებების ასრულებას, მოკლედ სიტყვას ამზადებდა. დოდოს ერთ შეკითხვას რომ დავუსვამთ გვერდზე მიდებს ცოცხსა და ასაღებს და მთელი სულით და გულით დაიწყებს საკითხის ირგვლივ საუბარს.
მე კი რაღაც სევდა მერევა იმის გაფიქრებაზე, როგორი დამოკიდებულები ვართ პოლიტიკაზე, ამას კი ჩვენი სოციალური მდგომარეობა განსაზღვრავს, ხალხი იმედად რომ შეჰყურებს ახალი მთავრობის გადაწყვეტილებებს. ძალიან მინდა ამ ქვეყანაში იყოს ბევრი აპოლიტიკური ადამიანი.
სოფელში მეზობელს ზედმეტსახელად პოლიტიკური შეარქვეს. თუ რატომ დაერქმეოდა ეს სახელი ადვილი გამოსაცნობია, ახლა კი გამოდის, რომ თურმე ეს ზედმეტსახელი ძალიან ბევრს შეეფერება.
განსხვავებული დიზაინის შენობას კრიტიკულად უდგება მოწინააღმდეგე მხარე და აღარ იკითხება რის ასოციაციას არ იწვევს ხალხში : სპილო გადაყლაპული გველის, კუს და ა.შ. თუმცა, მე პირადად, ამ ბოლოს კრიტიკულად აღარ ვუყურებ, პირიქით მივხვდი კიდეც, რომ უნდა მომეწონოს, რადგან ამ ქალაქში უკეთესი თანამედროვე ტიპის შენობა არ დგას. ისიც მესმის, რომ ერთის მხრივ, საზოგადოებისთვის რთული მისაღებია ეს ფაქტი, რადგან ყოველთვის პოლიტიკურ თუ კულტურულ ცენტრს თბილისი წარმოადგენდა. დღეს კი ვითარება იცვლება და ქუთაისი მეორე, მნიშვნელოვანი ქალაქი ხდება.
ცალკე თემაა ასეთი შენობის აგების საშუალება რეალურად რამდენად გვქონდა, მაგარამ რაკი უკვე აგებულია უნდა გამოვიყენოთ.
დღეს, არ ვიცი სხვებმაც შეამჩნიეს თუ არა, ნამდვილად სასაცილო იყო, ჩვენი დოდო დეიდას შემოსვლა, ისე აქტიურად ჩაერთო ამ აქტუალურ თემაში გამარჯობის თქმაც ვერ მოასწრო. დამჩა განცდა, რომ გზაში სულ იმას ფიქრობდა ვინ როგორ შეძლებდა საარჩევნო დაპირებების ასრულებას, მოკლედ სიტყვას ამზადებდა. დოდოს ერთ შეკითხვას რომ დავუსვამთ გვერდზე მიდებს ცოცხსა და ასაღებს და მთელი სულით და გულით დაიწყებს საკითხის ირგვლივ საუბარს.
მე კი რაღაც სევდა მერევა იმის გაფიქრებაზე, როგორი დამოკიდებულები ვართ პოლიტიკაზე, ამას კი ჩვენი სოციალური მდგომარეობა განსაზღვრავს, ხალხი იმედად რომ შეჰყურებს ახალი მთავრობის გადაწყვეტილებებს. ძალიან მინდა ამ ქვეყანაში იყოს ბევრი აპოლიტიკური ადამიანი.
სოფელში მეზობელს ზედმეტსახელად პოლიტიკური შეარქვეს. თუ რატომ დაერქმეოდა ეს სახელი ადვილი გამოსაცნობია, ახლა კი გამოდის, რომ თურმე ეს ზედმეტსახელი ძალიან ბევრს შეეფერება.
Комментарии
Отправить комментарий