К основному контенту

სუსხიანი დეკემბერი

   12.12.2013
    წელს უფრო მკაცრი ზამთარი დადგა, ვიდრე წინა ორ წელს იყო, ამიტომ და კიდევ, უფრო, ქართული ხასიათის გამო მოუმზადებლები დავხვდით ხალხიც და ქალაქიც, რადგან ისე ძალიან გაუჭირდათ ამ პატარა თოვლთან გამკლავება, ფეხით მოსიარულეთა ბილიკებს არ წმენდენ მაინც არასოდეს, არც ტექნიკა ეყოთ, არც მარილი, მოყინულ გზაზე მოსაყრელად, მხოლოდ ჟურნალისტებთან  კომენტარებში აღნიშნავდნენ, რომ ყველაფერს აკეთებდნენ და ყველაფერი კარგად იყო და როცა მთელი ქვეყანა (ქალაქი) ამ სიტყვებს ისმენდა უკან ჩაბნელებული ქალაქი ჩანდა.
    დღეს დილით 0 გრადუსი, შემდეგ ალბათ +1 თუ იქნებოდა, ციოდა , ყინავდა.
     ახლაც ყინავს ...
     მე კი ინტერნეტში თოვლიანი ბათუმის სურათებს ვნახულობ, სადაც უფრო დიდი მოთოვა ვიდრე ჩვენთან და ძალიან მინდება იქ ყოფნა,  მის პატარა ქუჩებში სეირნობა, მერე მიტოვებული სანაპიროს ნახვა და პორტი,  ულამაზესი იქნება ფანტელების ფონზე, და თან, ალბათ, ასეთი ფიქრები მექნებოდა:
     არც ღირდა მეფიქრა მასზე და მაინც მეფიქრებოდა.
   არც სხვისი აზრი იყო მნიშვნელოვანი. გგონია, რომ ასეთ დროს, სიმართლე რომელიც, მხოლოდ შენ იცი სხვისთვის უცხოა, რადგან ყველა ცდება შენს გარდა.
    ნუ რა სიბრმავეა.

ხანდახან როგორი სენტიმენტალური ხდები ადამიანი,
 ხანდახან როგორ  გგონია, რომ ყველას უყვარხარ.

   20.12.2013
    წუხელ ცუდი სიზმარი ვნახე და დღეს ახდა, ისეთი ცუდი ამბავი გავიგე ეშმაკს გაუხარია- თქო ვიფიქრე.
     ზოგჯერ ყოფილა სიზმრები ამხდენია, ოღონდ მერე მიმხვდარვარ, რომ ის ძლიერი ემოცია, რომელმაც გამომაღვიძა და ასე დამტვირთა ემოციურად მერე, ნამდვილ ცხოვრებაში  განმეორდა, დაღლილ ცხოვრებას სიზმრებს ვაფარებთ.
   კეთილი სიზმრები მინდა ამ საახალწლოდ, ყველა ოცნების ახდენა, მე არ მეშინია ოცნებების ახდენის და მთელი გულით ველოდები მათ.

Комментарии

Отправить комментарий

Популярные сообщения из этого блога

ფერები , ხაზები, ხატები

         ახლა წმინდა ევას ხატი დაწერა, პატარა ევასთვის, დაუკვეთეს, ძირითადად სამი ფერი გამოიყენა: ოქროსფერი, წითელი და ლურჯი, რომელთა შერწყმა საოცარ სილამაზეს ქმნის, აღსაქმელადაც მსუბუქია.     ხატს ხელში ნაზად მაწოდებს, რადგან ლაქი ჯერ არ შეშრობია, შარავანდედს ლამაზი ორნამენტები ამშვენებს, ძალიან მეტყველია, ალბათ პატარა გოგოსაც მოეწონება მისი ანგელოზის ხატი, რომლის ავტორი მხატვარ-რესტავრატორი თამარ ჯიხვაშვილია.    პირველად ხატვის ნიჭი ბაღის მასწავლებელმა შეამჩნია, ძალიან უწყობდა ხელს, დასვამდა და ახატიებდა, თამარის დედას კი ეხვეწებოდა ყურადღება მიექციათ ამ ნიჭისთვის.  პროფესიის არჩევის დრო, რომ დადგა, ცოტა დაიბნა, აღმოჩნდა რომ ჯერ ფრანგული ენა აინტერესებდა, მერე სამედიცინო, სტომატალოგიის განხრით, თუმცა საბოლოოდ არჩევანი სამხატვრო აკადემიაზე შეაჩერა.    მანამდე კი ბებიასაგან ისწავლა ქარგვა, თავიდან ცხვირსახოცებზე, ხოლო, მე-7 კლასში იყო, პირველად, წმინდა გიორგის ხატი, რომ დაქარგა და თავისი სკოლის დირექტორს ...

თინისთვის შეპირებული ბლოგი და ჩემი პატარა სასწაული

     ეს თინისთვის შეპირებული ბლოგია და ამბავი ერთი საყურისა, რომელსაც ჩემთვის  სასწაული ჰქვია.  მისი გამხელა მეშინია კიდეც და ამავე დროს, რატომღაც, უთქმელობაც არ მიღირს.     ეს ამბავი ლამაზ, ლურჯ თვლიან საყურეს უკავშირდება, რომელიც ჩემმა მეგობარმა მზიამ მაჩუქა, როცა მას ქმარმა ბევრი და სხვა და სხვა ვერცხლის სამკაულები გამოუგზავნა საბერძნეთიდან, მან კი ყველას: მის მეგობრებს, რძალს, რძლის დედას დაურიგა. მე  ეს საყურე მერგო,  რომლის  გაკეთებას არც ვაყოვნებდი. ერთხელ ეკლესიაში ლოცვაზე წავედი, თუმცა აღმოჩნდა, რომ ცისკარით ეგებებოდნენ შობას და ამიტომ ლიტურგია საღამოს 11 საათზე იწყებოდა, უკან უკმაყოფილო გამოვბრუნდი, ნახევარზე მეტი გზა რომ გამოვიარე, ხელი ყურზე მოვიკიდე და ცალი საყურე აღარ მეკეთა. ძალიან მეწყინა, უიმედოდ, თუმცა მაინც დავბრუნდი უკან, სადღა უნდა ვიპოვო, მაღაზიაშიც გამოვიარე-თქო, ვფიქრობდი. ყოველ წუთს მინდოდა მოვბრუნებულიყავი და მაინც წინ მივიწევდი, ერთ ადგილას ისეთი საცობი იყო, გზის გაგრძელებაც გამიჭირდა, მაინც წავედი, ბ...

მთელი კვირა

    კარგა ხნის წინ მინდოდა, მგონი ერთი წელიც კი გავიდა მის მერე, დამეწყო და  მთელი კვირის ამბები დამეწერა, რომ მერე აღმომეჩინა რა იყო იმ დღეებში მნიშვნელოვანი, იმ ერთფეროვნებაში რის გამორჩევას შევძლებდი და ახლა ვიწყებ:    დღეს 6 ივლისია,  კვირა.    ხვალ იოანე ნათლისმცემლის შობის დღესასწაულია, შარშან კვირას დაემთხვა ეს დღე და ვეზიარე. დღესაც ვეზიარე. შარშანდელი 7 ივლისი კი გუშინდელი დღესავით მახსოვს, ნათლად. თეაც იყო იმ დღეს ეკლესიაში, ისიც ეზიარა, ერთად ვემზადებოდით ამ ამბებისთვის, წელს რატომღაც იზარმაცა.     რომ გამოვედი ხატს ვემთხვიე, მერე მორჩილმა მირჩია ზიარების შემდეგ მოერიდე ხატთან მთხვევასო, მეთქი კარგი -თქო, სხვებსაც უთხრა, თუმცა რაღაც ადუდღუნდნენ, ყველაფერი ხომ არ გეცოდინებაო, არა და თუ კი ვინმე რამეს გასწავლის უკმაყოფილო რატომ უნდა დარჩე ?    ძალიან მიყვარს მერე ღვინოს, რომ გაწვდიან იმის დალევა, უგემრიელესია, საბარძიმე ღვინოს ხომ განსაკუთრებით აყენებენ, თუმცა ბოლომდე მაინც ვერ დავლიე. ისე საჯამთელოა.  ...